|
|
|
     
| Frans-Polynesië |
 |
| Algemene Informatie |
Tahiti en de andere Polynesische eilanden liggen op ongeveer
17 100 km van het Franse moederland, verspreid over een gebied dat
zo groot is als heel Europa en zo'n 4 miljoen km² beslaat.
Alles samen telt Polynesië 118 eilanden die zijn onderverdeeld in
5 archipels (de Genootschapseilanden, Tuamotu-eilanden,
Gambier-eilanden, Markiezeneilanden en Australes-eilanden) en een
oppervlakte hebben van 4 000 km².
Het eiland Tahiti, één van de Genootschapseilanden, ligt op 17°32
zuiderbreedte en 149°34 westerlengte. Het ligt tussen Californië (6
200 km) en Australië (5 700 km), op 8 800 km van Tokio.
Vulkanische eilanden en koraalatollen |
Dat dit Franse Overzeese Gebied vaak nog in een mythische sluier gehuld
gaat, blijkt uit het feit dat velen alleen Tahiti (Genootschapseilanden,
groep van de Bovenwindse Eilanden) en Bora Bora (groep van de Benedenwindse
Eilanden) kennen. Toch hebben alle eilandengroepen hun eigen fascinerende
kenmerken, afhankelijk van hun ligging (van 5 tot 10° zuiderbreedte voor de
Markiezen tot de Steenbokskeerkring voor de Gambier-eilanden) en van het
feit of het vulkanische eilanden zijn (Markiezen, Australes en
Genootschapseilanden, 35 in totaal) of koraalatollen (Tuamotu en Gambier,
samen 83 atollen).
Het eiland Tahiti, dat als hoofdstad Papeete heeft, is het grootste (meer
dan 1 000 km²) en telt de meeste inwoners (127 000).
In het hart van de
Stille Oceaan |
|
Toch blijft de eilandengroep door zijn afgelegen ligging niet meer dan een
groep minuscule stipjes in het midden van de Stille Oceaan. Het volstaat
gewoon even op een wereldbol te kijken. Het meest nabijgelegen continent -
Australië - bevindt zich 5 700 km verderop, terwijl het moederland
Frankrijk, met z'n 17 000 km zelfs helemaal aan de andere kant van de wereld
ligt. Tahiti en de andere eilanden zijn als een verdwaalde sterrenwolk, ver
weg van alle belangrijke economische en politieke centra. Vele eilanden
tellen niet meer dan enkele honderden of tientallen inwoners en een
veertigtal is zelfs helemaal onbewoond. Door dit geografische isolement krijgen de toeristische aantrekkingskracht
en het ongeschonden natuurschoon van deze eilanden een extra exotische en
paradijselijke dimensie. Bovendien komen Tahiti en de rest van de archipels
dankzij de nieuwe technologieën (internet, satelliettelevisie ...) elke dag
weer een beetje dichter bij de rest van de wereld te liggen. Het niveau van
de sanitaire voorzieningen, het onderwijs, het openbaar vervoer en de
infrastructuur (auto, informatica, huishoudtoestellen ...) maken van dit
schijnbaar geïsoleerde gebied één van de meest moderne regio's in de Stille
Oceaan.
Het Eiland |
|
Het eiland was voor de Maohi's als een wezen van de zee, als tijdelijke
vaste grond onder hun voeten, als een schip waarvoor mannen en priesters
verantwoordelijk waren, als iets wat geen bestaansgrond had buiten de
gemeenschap die er woonde. De rest van de wereld was voor de Maohi's het
'buitengewone', de plaats waar de goden en de doden woonden, en die ze
kenden dankzij de kennis van de priesters; een plaats waar men zich niet
verplaatst om te ontdekken maar om te herkennen, waar risico's niet
materieel maar spiritueel van aard zijn: reizen betekende zich verzoenen met
de plaatselijke goden.
De bevolking |
|
De legendarische gastvrijheid van de Polynesiërs valt u al direct
bij uw aankomst te beurt, wanneer u wordt verwelkomd met liederen,
begeleid op gitaar en ukelele, en u als geschenk een 'tiare' krijgt,
de subtiel geurende, nationale bloem van Frans Polynesië. Reizigers
of terugkerende vrienden krijgen kleurrijke bloemenkransen
omgehangen om hun aankomst of het blijde weerzien te vieren. De
Polynesiërs zijn trots op hun eilanden en stellen alles in het werk
om hun gasten deelgenoot te maken van hun natuurlijke levensvreugde.
Een levensvreugde die zich uit in hun passie voor dans - zowel eigen
als vreemde dansen - en muziek in al zijn vormen, gaande van
meerstemmige groepsliederen tot heilige religieuze gezangen en van
de percussieritmes van de traditionele 'pahu' en de 'toere' tot de
harmonie van de gitaar en de ukelele die de 'kaina' orkesten
begeleiden. Een passie ook voor de zee, die zich weerspiegelt in
activiteiten zoals vissen, surfen en het houden van wedstrijden in
de voorvaderlijke prauwen, een evenement dat is uitgegroeid tot de
nationale sport op alle archipels.
Met 83 % Polynesiërs (waarvan ongeveer 20 %
halfbloeden), 12 % Europeanen (voor het overgrote deel
Fransen) en 5 % Chinezen (een gemeenschap die zich hier kwam
vestigen op het einde van de 19de eeuw) mag de bevolking van
Polynesië terecht multi-etnisch genoemd worden.
Volgens gegevens van de laatste volkstelling (november
2002) wonen er op Tahiti en de andere Polynesische eilanden
245 405 mensen, waarvan 75 % op de Bovenwindse Eilanden
(Tahiti, Moorea). Zowat de helft van alle inwoners, met name
127 600, woont in de agglomeratie van de hoofdstad Papeete
(een strook van ongeveer 40 km lang). De bevolking kende sinds de laatste telling van 1996
een sterke groei (+11,8 %).
Religie neemt in de Polynesische samenleving een belangrijke
plaats in. Met ongeveer 45 % vormen de protestanten
tegenwoordig de grootste groep, gevolgd door de katholieken
(34 %) en in mindere mate de mormonen, zevendedagsadventisten, sanito ... De kerken staan aan het
hoofd van jeugdverenigingen en spelen een belangrijke rol in
het sociale en politieke leven.
De laatste demografische analyse wijst verder op een
"verwestersing" van de gemeenschap (hogere
levensverwachting, minder kinderen per gezin, enz.) die
lijkt bevestigd te worden door de veranderende levenswijze,
meer bepaald de sterke opkomst van de
consumptiemaatschappij.
En hoewel een groot deel van de Polynesiërs onderling nog
Reo ma'ohi spreekt naast het officiële Frans, merkt men dat
deze trend bij jongeren toch steeds vaker begint te
verdwijnen.
Ondanks de modernisering van de huidige Polynesische
maatschappij blijft de gastvrijheid een vaste waarde die nog
niets van haar charme en haar authentieke karakter heeft
verloren. Zodra bezoekers hier uit het vliegtuig stappen
worden ze verwelkomd met geurige bloemenkransen en opgewekte
liederen en worden ze meegevoerd naar een betoverende wereld
waarnaar ze na hun bezoek onmiddellijk heimwee hebben ...
Getuigenissen uit het verleden: |
Bougainville 1768
"Dit volk kwam ons voor als zacht en liefdadig. Ondanks het feit dat
het land is opgedeeld in kleine kantons die elk door een
onafhankelijke heer worden geleid, lijkt het eiland nooit enige
burgeroorlog of persoonlijke vete te hebben gekend. Het is duidelijk
dat de inwoners van Tahiti een onwankelbaar vertrouwen stellen in
elkaar. Hier staat de deur dag en nacht open, ongeacht of er iemand
thuis is of niet. Ieder plukt de vruchten van de eerste boom die hij
vindt op zijn pad en neemt ze mee naar het huis waar hij binnengaat.
Het lijkt wel alsof er voor levensnoodzakelijke dingen geen
privé-bezit bestaat en alles van iedereen is ..."
James Morrison, tweede in rang aan boord van de "Bounty" (1789)
"De jonge vrouwen hebben lange, golvende haren die reiken tot hun
middel en versierd zijn met de witte blaadjes (hinano) van de fara
(pandanus) en met welriekende bloemen. Ze maken ook halssnoeren met
de zaden van de fara en met prachtig geschikte bloemen, wat hen niet
alleen beeldig staat maar ook een fijn parfum verspreidt voor
henzelf en voor iedereen die bij hen in de buurt gaat zitten. Dit
zijn werkelijk de mooiste vrouwen die we in deze zeeën hebben
ontmoet ..."
Christine Perez (Universiteit van Frans Polynesië) citeert in
"Slavenroutes en -markten" uittreksels uit artikels die
verschenen zijn in Peruviaanse kranten uit die periode.
El Commercio 18/09/1862: "Om u een idee te geven van hun welwillende
karakter, volstaat het te zeggen dat ze in totale vrijheid werden
meegevoerd; ze moesten niet in de gaten worden gehouden zoals de
Aziatische koelies. Zowel fysiek als moreel zijn deze nieuwe
immigranten oneindig superieur aan de Chinezen ... Ze hebben heel
grote donkere ogen, hun tanden zijn wit als ivoor en hun onschuldige
en nederige voorkomen laat een zeer goede indruk na bij wie hen
aankijkt."
Voor meer algemene informatie over Frans-Polynesië, ga naar: |
|
Voor meer regionale informatie over Frans-Polynesië, ga naar: |
|
|
| |
| Voor meer product informatie over Frans-Polynesië, ga naar: |
|
Voor reis-aanbiedingen naar Frans-Polynesië, ga naar: |
|
|
|
|
